دوستی با تعجب پرسید: چرا پست‌های این وبلاگ، این همه تگ دارند؟!
تصمیم گرفتم به جای جواب کامنتی، اینجا بنویسم: راستش را بخواهید، عاشق تگ‌هام! پست هایم هم اصولاً با تگ‌ها کامل می‌شوند. 

یعنی هر پستی که اینجا نوشته‌ام قسمتی از مفهومش را به وسیله‌ی متن پست، قسمتی را با اسلاگ، قسمتی را با کتگوری‌ها و بخشی را هم با همین تگ‌ها بیان کرده‌ام.
از طرف دیگر، از این امکانات نمایش پست‌ها  هم به شدت خوشم می‌آید؛ عمومی/ حفاظت شده/ خصوصی.
عمومی‌ها و خصوصی‌ها که تکلیفشان مشخص است. پست‌های رمزدار را اختصاصی می‌نویسم. به نظرم خیلی جالب است که چیزی را به طور اختصاصی برای کسی بنویسی و منتظر بمانی ببینبی او که برایش نوشته‌ای، می‌فهمد؟! می‌آید بگوید رمزم را بده؟! خیلی از این قفل‌ها تا به حال باز نشده‌اند. بعضی‌هایشان زیاد هم به باز شدن احتیاج ندارند (گفتم که فقط بخشی از مفهوم در متن پست‌ها نوشته می‌شوند.) و معدودی هم با کلیدهای خاص باز شده‌اند. خلاصه که اینجا، این دریچه‌ی کوچک دوست داشتنی، امپراطوری با قید و شرط من است! همین! 
Advertisements